เมี่ยน

ข้อมูลชนเผ่า เมี่ยน (Mien)


เมี่ยน

เมี่ยนมีตระกูลภาษาในกลุ่มจีน-ธิเบต เมี่ยน แปลว่ามนุษย์ เมี่ยนส่วนใหญ่อยู่ในประเทศจีนตอนใต้ โดยเฉพาะในมณฑลกวางสี ต่อมาได้เคลื่อนลงสู่มณฑลยูนาน ตังเกี๋ย เวียตนามเหนือ ลาว ไทย เมี่ยนที่อยู่ในประเทศไทย ส่วนใหญ่อพยพมาจาก จังหวัดน้ำทา ในประเทศลาว และเข้ามาตั้งบ้านเรือนอยู่อย่างหนาแน่นทางตะวันออกเฉียงใต้ของ จังหวัดเชียงราย นอกนั้นก็มีในเขตจังหวัดเชียงใหม่ ลำปาง ตาก กาญจนบุรี กำแพงเพชร สุโขทัย และเพชรบูรณ์

จำนวนประชากร 48,882 คน 
ร้อยละ 3.39 ของจำนวนประชากรชาวเขาในประเทศไทย  


ลักษณะทางสังคม  
ระบบครอบครัวของเมี่ยนมีทั้งแบบครอบครัวเดี่ยว และครอบครัวขยาย ลักษณะการขยายครอบครัวจะขยายทางฝ่ายชาย คือ เมื่อบุตรชายแต่งงานจะนำภรรยาเข้ามาอยู่ในบ้านพ่อแม่ของตน 

  

  


ด้านการปกครอง 
มีหัวหน้าหมู่บ้าน ซึ่งได้รับเลือกมาจากหัวหน้าของตระกูลใหญ่ และมีสมาชิกในตระกูลมาก เป็นผู้มีอำนาจในการตัดสินกรณีพิพาทต่างๆ หมอผีซึ่งเน้นผู้นำทางศาสนาของหมู่บ้านจะได้รับความเคารพเชื่อถือมาก เพราะถือว่าเป็นผู้รอบรู้ทางไสยศาสตร์ และเน้นสื่อกลางระหว่างคนกับผี 

 

  


ระบบเศรษฐกิจ 
เมี่ยนทำการเกษตรแบบไร่เลื่อนลอย พืชที่ปลูกคือ ฝิ่น ข้าว  ข้าวโพด ผลผลิตที่ได้นอกจากใช้บริโภคแล้ว  ยังส่งไปขายให้คนพื้นราบด้วย  ดังนั้นเมี่ยนส่วนใหญ่จึงมีฐานะทางเศรษฐกิจค่อนข้างดีกว่าชาวเขาเผ่าอื่นๆ  การเลี้ยงสัตว์ของเมี่ยนมีทั้งเลี้ยงไว้เป็นพาหนะ เช่น  ม้า ลา ฬ่อ และเลี้ยงไว้เพื่อพิธีกรรม เช่น หมู ไก่ 


ลักษณะความเชื่อและศาสนา
เมี่ยนเชื่อว่าสรรพสิ่งทั้งหลายบนโลกมีพระเจ้าเป็นผู้สร้างและเชื่อว่าทุกหนทุกแห่งมีผี  ซึ่งมีทั้งผีดีและผีร้าย ผีที่สำคัญที่สุดเรียกว่า ผีใหญ่ ประกอบด้วยผี 18 ตน มีอำนาจลดหลั่นลงมาโดยจำนวน 18 ตนนี้มี 3 ตน ที่เมี่ยนถือว่ามีอำนาจสูงสุดรวมเรียกว่า ฟามชิง หรือ สามดาว นอกจากนี้ยังมีผีบรรพบุรุษซึ่งเย้าให้ความเคารพมาก ในบ้านเมี่ยนทุกหลังจะมีหิ้งผีเป็นที่สถิตย์ชั่วคราวของผีบรรพบุรุษในยามที่อัญเชิญมาในพิธีกรรมต่างๆ

  
 

Mien

Mien are linguistically classified as the Hmong-Mien branch under the Austro-Thai linguistic family. In 2016, the number of Mien in Thailand was estimated at 48,882 which made up 3.39 of the total hill tribe population in the country. The major concentration of Mien residents is in the provinces of Chiang Rai, Phayao and Nan. There are also a few Yao villages in Chiang Mai, Lampang, Tak, Sukhothai, Kanchanaburi, phetchabun and Kamphaeng Phet. 

Extended families and polygamous marriages are practised by the Mien people. Like the Hmong, when a Yao boy marries he chooses a girl from outside his clan. His residence is patrilocal in that after marriage he takes his wife to live with his parents and his offspring belong to his patrilineal clan.  Premarital sex and cross-cousin marriage are practised in the Mien tribe. Adoption of a child from outside or inside the tribe is also common.  

 

        


In political organization, there is a headman in a Yao village and he is usually elected by the people.  In villages with which the Thai government has more contact and over which it exerts greater control, government officials may be able to influence the people as to who to elect. 

Economically, the Mien were identified opium growers. However, shifting cultivation of dry rice and corn is their main agricultural practice. Maize are important, especially when opium cultivation has been given up. They also rear livestock.  Hogs raised on since they are essential for sacrifices to spirits. They kept horses for transporting goods. Other domestic animals include chickens, oxen, and buffaloes, which are used as draft animals. 

    


Religion:  the Mien are animists, who practice various rituals which they adopted from the Chinese. They place importance on ancestor reverence and make sacrifices to them.  Sacrifices of pigs and chickens are made to the spirits of ancestors.