ม้ง

ข้อมูลชนเผ่า ม้ง (Hmong)

ม้ง

"ม้ง” นับว่าเป็นชนกลุ่มน้อยซึ่งมีอยู่มากมายในตอนใต้ของจีน ปัจจุบันกระจายอยู่ในหลายจังหวัดของจีนแผ่นดินใหญ่เวียดนามเหนือ ลาว และไทย 

จำนวนประชากร  207,151 คน 
ร้อยละ   14.37  ของจำนวนประชากรชาวเขาในประเทศไทย
โดยแยกย้ายกันไปอยู่ในจังหวัดต่างๆ 14 จังหวัด  คือ เชียงใหม่ เชียงราย น่าน แพร่  ตาก  ลำปาง  พะเยา  เพชรบูรณ์  แม่ฮ่องสอน  กำแพงเพชร  พิษณุโลก เลย กาญจนบุรีและสุโขทัย   

ม้งในประเทศไทย มี 3 กลุ่มคือ 
1. ม้งน้ำเงิน หรือ "ม้งเขียว" หรือ "ม้งลาย" เรียกตัวเองว่า "ฮม้ง น์จั๊ว" 
2. ม้งขาว เรียกตัวเองว่า "ฮม้ง เด๊อว"
3. ม้งกัว'มบ๊า เป็นกลุ่มที่อพยพเข้ามาในประเทศไทยเมื่อไม่นานมานี้ ส่วนใหญ่อยู่ในศูนย์อพยพ 

ลักษณะทางสังคม 
ม้งจะตั้งบ้านเรือนอยู่รวมกัน หมู่บ้านหนึ่งเฉลี่ยประมาณ 35 หลังคาเรือน ลักษณะบ้านปลูกคร่อมดิน ระบบครอบครัวมีทั้งแบบเดี่ยวและขยาย สมาชิกในครัวเรือนมีตั้งแต่ 2-30 คน

    
  


การปกครอง  
มีหัวหน้าหมู่บ้านซึ่งได้รับคัดเลือกจากผู้อาวุโสในวงศ์ตระกูลที่ใหญ่ที่สุดในหมู่บ้าน เป็นผู้ตัดสินปัญหาต่างๆ และเป็นผู้นำของสมาชิกในหมู่บ้าน 

 

  


ลักษณะทางเศรษฐกิจ  
ในอดีตม้งทำการเกษตรแบบไร่เลื่อนลอย โดยปลูกฝิ่นเป็นพืชเศรษฐกิจและมีการปลูกอย่างเป็นล่ำเป็นสัน แทบกล่าวได้ว่าม้งเป็นเผ่าที่ปลูกฝิ่นมากที่สุดนอกจากนั้นยังมีการปลูกข้าว ข้าวโพด ข้าวฟ่าง ถั่ว ฯลฯ ปัจจุบันม้งหันมาปลูกพืชเศรษฐกิจ ซึ่งรัฐและเอกชนนำเข้าไป ส่งเสริม เช่น กาแฟ ท้อ ไม้ผลเมืองหนาว พืชผักต่างๆ ฯลฯ

 

  

  


ระบบความเชื่อ  
ม้งมีความเชื่อเกี่ยวกับผีบรรพบุรุษและขวัญเหมือนกับชาวเขาเผ่าอื่นๆ และความเชื่อนั้นแทรกซึมเกาะแน่นอยู่ในวิถีชีวิตความเป็นอยู่ของม้ง ซึ่งเชื่อว่า ผีฟ้า เป็นผู้สร้างโลกและสรรพสิ่งทั้งมวล  ผีหมู่บ้านและผีเรือนเป็นผีที่คุ้มครองสมาชิกในหมู่บ้านให้อยู่เย็นเป็นสุข ส่วนผีต่างๆ  เช่น ผีป่า ผีดอย เป็นผีที่นำความเจ็บป่วย มาสู่สมาชิกในหมู่บ้าน ดังนั้นม้งจึงระมัดระวังเป็นอย่างยิ่งในการที่จะไม่ทำให้ผีเหล่านี้เกิดความไม่พอใจ 

Hmong

"Hmong". They are the most widespread minority group in south China. Today they live scattered in many provinces of mainland China, Vietnam, Laos and Thailand.  In Thailand, the number of Hmong in Thailand was estimated at 207,151 which made up 14.37 of the total hill tribe population in the country. Their settlements are concentrated in 14 provinces, such as Chiang Mai, Chiang Rai, Nan, Phrae, Tak, Lampang, Phayao, Phetchabun, Mae Hong Son.  Kamphaengphet, Phitsanulok, Loei , Kanchanabun and Sukhothai Three sub-groups of are found in Thailand: 
1. Blue Hmong, which is also known as Black Hmong or Striped  Hmong. 
2. White Hmong, the women of which  wear a white  pleated skirt  during  ceremonial occasions and put on indigo-dyed trousers at work. 
3. Gua'm-ba Hmong who entered the country from Laos very recently and remain largely confined to refugee camps. 


The Hmong family is extended and patrilineal. This has resulted from the Hmong's practice of polygamy marriages.  In social organization, the family stands as the most important basic unit of all affairs.  Beyond the family level, a clan serves as the centre for all activities that mark their uniqueness and cooperation. 

   


Hmong prefer to live at very high altitudes. They are primary shifting cultivators. They grow rice and corn as main crops for food supplies and grow opium as a cash crop. They are criticized for heavily engaging in opium production,  probably do so more than other tribes in Thailand.   

       


The religion of the Hmong in Thailand is a combination of animism and shamanism with an emphasis on ancestor worship. The shaman has much influence on the villagers. He is their chief hope in crises, their only powerful doctor, and their guide in many actions where there is danger or doubt as to the outcome. It is no wonder, therefore, that families prefer to live where there are shamans. The shamans, likewise, prefer to live where there are clients.