กะเหรี่ยง

ข้อมูลชนเผ่า กะเหรี่ยง (Karen)

กะเหรี่ยง

กะเหรี่ยงเป็นชาวเขาที่มีประชากรมากที่สุดในประเทศไทย ส่วนใหญ่อาศัยอยู่แถบจังหวัด ชายแดนไทย-พม่า ตั้งแต่จังหวัดเชียงราย เชียงใหม่  แม่ฮ่องสอน  ตาก ลำพูน แพร่ ลำปาง ราชบุรี กาญจนบุรี กำแพงเพชร อุทัยธานี สุพรรณบุรี สุโขทัย เพชรบุรี ประจวบคีรีขันธ์

จำนวนประชากร  548,198 คน 
ร้อยละ  38.04  ของจำนวนประชากรชาวเขาในประเทศไทย 

กะเหรี่ยงในประเทศไทยมี  4  กลุ่ม 
1. สะกอ เรียกตัวเองว่า พะคะยอ เป็นกลุ่มที่มีประชากรมากที่สุด 
2. โปว์ เรียกตัวเองว่า โพล่ง ส่วนใหญ่อยู่ในเขตจังหวัดแม่ฮ่องสอน เชียงใหม่ ลำพูน 
3. พะโอ หรือ ตองสู อาศัยอยู่ในเขตอำเภอปาย จังหวัดแม่ฮ่องสอน 
4. บะเว หรือ คะยา อาศัยอยู่ในเขต อำเภอเมือง จังหวัดแม่ฮ่องสอน 


ลักษณะทางสังคม 
กะเหรี่ยงจะตั้งบ้านเรือนอย่างถาวรอยู่รวมกันหมู่บ้านละ 5-6 หลังคาเรือน ไปจนถึงร้อยหลังคาเรือน 

  


ระบบครอบครัว  
เป็นลักษณะครอบครัวเดี่ยว  ยึดถือการมีภรรยาคนเดียว  และถือว่าการสูญเสียพรหมจารีของหญิงสาวก่อนแต่งงานเป็นเรื่องผิดประเพณี  ต้องทำพิธีเลี้ยงผีบรรพบุรุษ และต้องแต่งงานกัน สืบสายตระกูลทางฝ่ายมารดา

  


ระบบการปกครอง 
ในแต่ละหมู่บ้านจะมีหัวหน้าหมู่บ้านเป็นผู้  ประกอบพิธีกรรมต่างๆของหมู่บ้าน เป็นบุคคลที่คนในหมู่บ้านให้ความเคารพและเชื่อถือมาก เป็นผู้ตัดสินกรณีพิพาทต่างๆ ร่วมกับผู้อาวุโส  ดังนั้นจึงเปรียบบุคคลนี้เสมือนหัวหน้าหมู่บ้าน แต่ในปัจจุบันทางราชการได้มีการแต่งตั้งผู้ใหญ่บ้านขึ้นเป็นผู้ปกครองเกือบทุกหมู่บ้าน และบางหมู่บ้านหมอผีและผู้ใหญ่บ้านก็เป็นบุคคลคนเดียวกัน 

  
  


ลักษณะทางเศรษฐกิจ 
เศรษฐกิจของกะเหรี่ยงขึ้นอยู่กับการเกษตร  ทำไร่หมุนเวียนคือ ทำไร่ในที่หนึ่ง เมื่อย้ายไปอีกที่หนึ่งก็หวนกลับมาทำที่เดิมอีก  การเพาะปลูกส่วนใหญ่จะทำไร่ข้าวและปลูกพืชอื่นร่วมด้วย เช่น พริก  ถั่ว งา ฯลฯ พืชเหล่านี้ส่วนใหญ่ปลูกเพื่อใช้บริโภค  เผ่านี้ไม่ปลูกฝิ่นเพราะอาศัยอยู่ในระดับความสูงอากาศไม่เย็นพอ ด้านการเลี้ยงสัตว์มีทุกครัวเรือน โดยจะเลี้ยงหมูและไก่ เพื่อใช้ในการประกอบพิธีกรรม เลี้ยงวัวไว้ขาย และเลี้ยงควาย ช้างไว้ใช้แรงงาน 


ระบบความเชื่อ 
กะเหรี่ยงมีความเชื่อเรื่องวิญญาณ นับถือผีและบรรพบุรุษและกลัวผีทำให้เจ็บป่วย มีกะเหรี่ยงหลายหมู่บ้านที่นับถือศาสนาคริสต์ปะปนกับพวกที่นับถือศาสนาพุทธ ผสมผสานกับการนับถือผีและวิญญาณตามความเชื่อดั้งเดิม
 
 

Karen

Karen is the largest hill tribal group of Thailand. The population today is about 548,195 which makes up 38.04 of the total tribal population of the country. They concentrate their living in the mountainous areas of the western provinces along the Thai-Burmese border, such-as  Mae Hong Son, Chiang Mai, Chiang Rai, Lamphun, Phrae, Lampang, Ratchaburi, Kanchanaburi, Kamphaeng Phet, Uthai Thani, Suphanburi, Sukhothai, Phetchaburi, Prachuap Khiri Khan and Tak.  They are divided into 4 major subgroups:  
1. The Skaw  Karen or White  Karen who call  themselves Pha-Kan-yaw. 
2. The Pwo Karen who call themselves Plong.  
3. The Pa O or Taungthu 
4. The Bwe or Kayah 

The  social organization of Karen culture is based upon a household, a lineage segment, a lineage, a village and a village complex. The nuclear family occupies one household. The political organization consists of a group of elders, presided  over  by a traditional head-man.  Nowadays however, the headmen are appointed in most villages. These men are not usually the traditional headmen of  even  their  own  villages. 

 

  


Their economy is based on rice agriculture. Most of them are engaged in swidden cultivation even though a number of them make terraces for wet rice growing. Their shifting cultivation method is called `rotational or cyclical  bush follow system. Besides rice, they grow vegetables, chilies, etc. They raise  various kinds of domestic animals such as pigs, chickens, cattle and elephants.  Some of the animals are used in ceremonial offerings and feasts, and some for work.  Income is also derived from selling local products and from wage labour. 

Religion among the Karen varies, depending upon the kind and  degree of contact and acculturation.  There are a number of Christian Karen in Thailand. Some Karen villagers are Buddhist or nominally Buddhist. But the great majority of Karen in all areas are animists.